Osama bin Laden widziany oczami swojej pierwszej żony.

Najwa bin Laden, wraz ze swoim czwartym synem Omarem oraz Jean Sasson, opublikowała swoje wspomnienia, w których pokazuje skomplikowaną osobowość najbardziej poszukiwanego terrorysty na świecie. 

Kobieta poślubiła Osamę, gdy miała 15 lat. Pan młody był jedynie 2 lata starszy i na dodatek był jej kuzynem.  Urodziła mu siedmiu synów oraz cztery córki. W sumie bin Laden miał sześć żon, które żyły w spartańskich warunkach - nie mogły na przykład korzystać z urządzeń elektrycznych, bo w swoich mieszkaniach zwyczajnie ich nie posiadały.

Najwa w swojej książce twierdzi, że Osama z roku na rok stawał się coraz bardziej surowym człowiekiem. Potrafił bić swoje dzieci za to, że podczas uśmiechania pokazywały za dużo zębów. Miał w  zwyczaju      też 

" trenować" swoich synów - kazał im spać na pustyni i wspinać się po górach.

Z drugiej strony Osama przedstawiony jest jako człowiek uwielbiający luksus i szybkość- podobno ma Mercedesa pokrytego złotem i bardzo szybką łódź motorową. Terrorysta słynie również ze swych zdolności matematycznych.

W wolnych chwilach, jak napisała Najwa, Osama pasjonował się uprawą roli. Hodował najlepsze gatunki zbóż. Uwielbiał też słoneczniki.

Najwa oraz Omar wyjechali z Afganistanu jeszcze przed zamachami z 11 września 2001 roku i nie mają kontaktu z Osamą.

Polowanie na staniki w Somalii!!

Miałam dzisiaj pisać o moich wrażeniach po obejrzeniu filmu "Persepolis", jednakże po przeczytaniu tego newsa nie mogłam się powstrzymać i o n im nie napisać.

Jak doniósł Reuters, w Mogadiszu ( Somalia) radykalna grupa islamska al Shabaab zaczęła ścigać kobiety i sprawdzać, czy noszą one biustonosze. Jak stwierdzili członkowie tej grupy staniki pogwałcają prawo islamskie, ponieważ zakłamują rzeczywistość.

Świadkowie donieśli, że zamaskowani członkowie al Shabaab wyszukiwali na ulicach Mogadiszu kobiet z jędrnym i kształtnym biustem. Kobiety były pojmowane. Zmuszano je by zdjęły biustonosze i potem potrząsały piersiami. " Grupa zmusiła nas byśmy nosiły zasłony, jakie oni uznali za słuszne, ( ze sztywnego materiału) a teraz mamy potrząsać przed nimi biustami" powiedziała jedna z kobiet dziennikarzowi Reutersa. Dodała, ze jej córka też została pojmana i musiała przejść całą  krępującą sytuację.

Członkowie al Shabaab wystosowali oświadczenie, w którym można przeczytać, że piersi kobiece powinny być naturalnie jędrne i kształtne lub płaskie. Ich wygląd nie powinien być zniekształcony przez biustonosz.

Grupa słynie z okrucieństwa. W tym miesiącu ukarali dwóch młodych mężczyzn podejrzanych o kradzież. Obcięli im po jednej ręce i stopie. Zakazali też ludziom oglądania filmów ,słuchania muzyki, tańców podczas wesel oraz grania w piłkę nożną ( oglądanie meczy też jest zakazane). Teraz panowie postanowili upokarzać kobiety, o których czystość tak walczą.

Persepolis - trailer

Wiem, że mam pewne opóźnienie, jeśli chodzi o obejrzenie tego filmu. Został on nagrodzony w 2007 roku w Cannes. Postanowiłam nadrobić ogromne zaległości. Dla innych "spóźnialskich" postanowiłam zamieścić trailer na zachętę. Może ktoś z Was zechce też obejrzeć. 

 

Muzułmanie znów zakazują artystom występów.

Tym razem przyszła kolej na sambę. Grupa tancerzy z Brazylii miała dać swój show w mieście Tyre (Liban). Niestety, lokalni uczeni stwierdzili, że takie pokazy kłócą się z zasadami islamu. Występ odwołano. 

Szejk Ali Yassin - jeden z pięćdziesięciu przywódców religijnych bardzo intensywnie nawoływał do odwołania pokazu.  Nazwał brazylijskich artystów " grupą taneczną o charakterze pornograficznym (!)"  . Od razu też założył, że tancerze pojawią się nago i że będzie to widok nie do zniesienia przez lokalną, konserwatywną publiczność.

Konflikt próbował zażegnać Roberto Medeiros, który jest w Bejrucie attache kulturalnym brazylijskiej ambasady. Zapewnił on lokalne władze, że artyści dają swoje występy  ubrani, a nie nadzy. Jednak jego słowa trafiły w próżnię.  Pokaz samby został odwołany.

Sprawa jest dość dziwna, ponieważ brazylijscy tancerze od 23 września dają występy w Libanie. Czyżby miasto Tyre było ostatnim libańskim bastionem moralności??

Nie przyjęli na studia muzułmanki, bo nie chciała zdjąć nikabu.

Brytyjska uczelnia odmówiła przyjęcia w poczet studentów muzułmanki, która odmówiła zdjęcia chusty zasłaniającej twarz, czyli nikabu. Decyzja została uzasadniona tym, iż studenci powinni mieć odsłonięte twarze. Bez tego komunikacja między nimi a profesorami nie mogłaby się w pełni efektywnie odbywać.

Dyrektor Burnley College - John Smith uzasadnił decyzję władz uczelni również tym, że studenci przebywający na uczelni muszą być w 100% rozpoznawalni. Nikt nie może być anonimowy - a taka jest kobieta z zasłoniętą twarzą.

Shawana Bilques czuje się poszkodowana i upokorzona decyzją władz uczelni. Uważa, że ma prawo do noszenia nikabu. Kobieta stwierdziła, że nie zdejmie zasłony. Swoich sił postanowiła spróbować na innym uniwersytecie.

Chusty zasłaniające twarz stały się ostatnio bardzo popularnym tematem do dyskusji również w Wielkiej Brytanii. Minister spraw zagranicznych Jack Straw stwierdził, że nikaby utrudniają stosunki w społeczeństwie. Również Tony Blair jest im nieprzechylny. Nazwał on chustę zasłaniającą twarz oznaką separowania się.

Rachida Dati splamiła honor swojej muzułmańskiej rodziny.

Brat byłej minister sprawiedliwości Francji twierdzi, że kobieta splamiła honor ich rodziny. Ujmą na ich godności stał się fakt, iż Rachida Dati postanowiła samotnie wychować dziecko.

Rachida Dati, mimo ciąży piastowała swój urząd. Po porodzie również szybko wróciła do pracy. Zajmowała bardzo wysokie stanowisko i realizowała się zawodowo. Czy taka postawa życiowa powoduje ujmę na honorze rodziny?

W książce, której autorem jest brat pani minister ( mający problemy z narkotykami) można przeczytać, że przyniosła ona wstyd swojej rodzinie, decydując się na zostanie samotną matką. Kobieta została opisana jako zimna, autorytarna i egocentryczna. Autor książki - Jamal Dati szczegółowo opowiada też o tym, jak ich ojciec, który jest gorliwym muzułmaninem, stracił szacunek dla swojej córki, po tym jak, według niego, zaczęła się ostentacyjnie obnosić ze swoją ciążą.

Na początku tego roku Rachida Dati została pozbawiona urzędu ministra sprawiedliwości, jednakże została członkinią Europarlamentu. W oczach francuskiej opinii publicznej nadal jest postrzegana jako jedna z najpopularniejszych kobiet we Francji i ikonę różnorodności etnicznej.

Zakazana Beyonce.

Kolejna zagraniczna artystka musi odwołać swój koncert w Malezji. Jest to spowodowane licznymi protestami muzułmanów.

Normą stało się oprotestowywanie przez muzułmanów zachodnich artystów. W sierpniu  na koncert zespołu The Black Eyed Peas mogli przyjść tylko niemuzułmanie.

Tym razem prawicowa partia stwierdziła, iż zachowanie Beyonce jest zbyt wyzywające i deprawuje dorastające dzieci.

Organizator koncertu zapewnia fanów piosenkarki, że koncert został jedynie przełożony na inny termin, jednak nie podano nowej daty.

Gwiazda miała dać koncert w Kuala Lumpur już 25 października. Co ciekawe, Beyonce 2 lata temu, też musiała odwołać swój malezyjski koncert.

29 października piosenkarka ma dać koncert w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Czy i tym razem fani będą musieli obejść się smakiem??

Zakwefiona kobieta też może byc przemytnikiem.

Na lotnisku w Dżakarcie zatrzymano szajkę narkotykową składającą się z 12 irańskich przemytników  (w tym 8 zakwefionych kobiet). Szmuglowali oni metamfetaminę wartą 12,5 miliona dolarów amerykańskich.

Służby celne skonfiskowały 27 kg metamfetaminy i 23 litry tego narkotyku w formie płynnej. Towar był zapakowany w buteleczki po kosmetykach i pudełka do przewożenia żywności. Wszystko znajdowało się w bagażu podręcznym.

Szef miejscowych służb celnych podkreślił, że było to największe przejęcie narkotyków na tym lotnisku. Dodał też, że pierwszy raz spotkał się z tym, że narkotyki przemycały zakwefione kobiety. Ubrane w czarne czadory kobiety, próbowały przechytrzyć celników - takie niewiasty uznaje się za dobre i porządne.

Indonezja ma bardzo restrykcyjne przepisy jeśli chodzi o przemyt narkotyków. Za ten czyn grozi nawet kara śmierci. Pod koniec 2008 roku aż 140 osób oczekiwało tam na wyroki śmierci.

Kościół katolicki nie zgadza się na lekcje Koranu w szkołach.

Kardynał Angelo Bagnasco - przewodniczący Konferencji Episkopatu Włoch, sprzeciwił się wprowadzeniu do programu nauczania we włoskich szkołach jednej godziny poświęconej islamskiej religii.

W wywiadzie, jakiego udzielił dziennikowi " Corriere della Sera" powiedział, iż nauka religii chrześcijańskiej w szkołach jest uzasadniona tym, że religia ta stanowi integralną część kultury i historii Włoch. Podobnych powodów, by nauczać islamu, kardynał nie znalazł.

Opinia hierarchy stoi w opozycji do poglądów wiceministra do spraw rozwoju gospodarczego. Adolfo Urso uważa, że lepszym rozwiązaniem jest, by dzieci muzułmańskie uczyły się o islamie w szkole publicznej, niż w szkole islamskiej.

Póki co, propozycja wiceministra rozpoczęła burzliwą dyskusję. Zdania są podzielone, zarówno w episkopacie, jak i wśród członków partii rządzących. Co wyniknie z tej dyskusji, mam nadzieję, że dowiemy się już niedługo.

O apostazji z Banku Fatw.

Postanowiłam podrążyć temat odejścia od islamu. Spotkałam się z wieloma opiniami na temat tego zjawiska. Jedni mówili, że apostaty nie należy karać, inni, że należy takie osoby zabijać. W Banku Fatw widnieje taka opinia na temat apostazji:

Po pierwsze: Muzułmanin nie powinien skłaniać się bardziej ku jednej opinii uczonych niż innej, tylko ze względu na fakt, że jest ona w zgodzie z jego pragnieniami, odczuciami, czy jego rozumowaniem. Raczej powinien akceptować fatwę w oparciu o dowody z Koranu i Sunny. Jest rzeczą esencjonalną przedłożenie tekstów i orzeczeń szariatu (zakazy i nakazy Allaha) ponad wszystko inne.

Po drugie: Apostazja (ridda) i opuszczenie islamu są rzeczami, które mogą zostać uczynione – sercem, językiem lub uczynkami. Apostazja ma miejsce w sercu, kiedy nie wierzy się w Allaha lub wierzy się, że jest inny stwórca obok Allah, lub nienawidzi się Allaha lub Jego Wysłannika. Apostazja może przybrać formę słów, wymawianych za pomocą języka, takich jak znieważanie Allaha lub Wysłannika, lub apostazja może przybrać formę ewidentnych czynów, takich jak wybijanie pokłonów przed bożkiem, znieważanie Koranu (Mushaf – w jez. arabskim) lub zaprzestanie odmawiania modlitwy. Przede wszystkim, apostata (murtadd) jest gorszy od tego, kto jest niewiernym (kafir).

Szeich al-Islam Ibn Tajmijja powiedział, obalając panteistyczne wierzenia Batinitów: „Dobrze wiadomo, że Tatarzy, którzy są kafir, są lepsi niż ci (Batinici), ponieważ ci ostatni są apostatami od islamu, najgorszego rodzaju apostatami. Przede wszystkim, apostata jest gorszy od tego, kto jest kafir pod wieloma aspektami.″ [Madżmu al-Fatawa, 1/193]

Po trzecie: Nie każdy muzułmanin, który popada w niewiarę (kufr) jest niewiernym (kafirem) i apostatą, Są powody, dla których można wybaczyć muzułmaninowi i nie osądzać go jako kafir, na przykład: ignorancja (brak wiedzy), nieporozumienie, przymus czy popełnianie zwykłych błędów. Odnośnie pierwszego powodu, człowiek może nie posiadać wiedzy odnośnie reguły ustanowionej przez Allaha, ponieważ żyje z dala od muzułmanów, np. tak jak ten kto dorasta na pustyni lub w ziemi kafir, lub niedawno przyjął islam. To może obejmować wielu muzułmanów, którzy żyją w społecznościach, w których przeważa ignorancja (brak wiedzy, świadomości) i wiedza jest rzadkością. Takimi są ci, o których zapytał pytający i odnośnie których nie wie, czy mogą być oni określeni mianem kafir i skazani na śmierć. Drugi powód: jeśli człowiek interpretuje zarządzenia Allaha w sposób nie zamierzony przez Prawodawcę, tak jak ci, którzy ślepo podążają za ludźmi innowacji (bidah) w ich błędnych interpretacjach takich jak Murdżia, Mutazila, Chałaridż i inni. Trzecim powodem jest jeśli ciemiężyciel zmoże (pojmie, obezwładni) muzułmanina i nie wypuści go, dopóki ten nie uczyni na głos ewidentnej wypowiedzi niewiary (kufr), aby uniknąć tortur, kiedy jego serce jest pełne wiary. Czwarty: kiedy wymawia ustami słowa będące kufr, nie mając tego na myśli. Nie każdy kto jest ignorantem (nieświadomym) o zasadach łudu i modlitwy może zostać usprawiedliwiony, kiedy widzi muzułmanów odprawiających modlitwę regularnie, i może czytać i słyszy Wersety dotyczące modlitwy. Co uniemożliwia mu odmawianie modlitwy lub pytanie o to, jak się ją wykonuje, i jakie są jej niezbędne warunki?

Po czwarte: Apostaty nie wolno ukarać śmiercią od razu po tym, jak popada w apostazję, zwłaszcza jeśli jego apostazja ma miejsce z powodu jakiś wątpliwości. Raczej, należy go najpierw poprosić o to, by się nawrócił i powinien otrzymać możliwość powrócenia do islamu i rozwiania jego wątpliwości, jeśli takowe ma. Potem, jeśli wciąż upiera się przy jego apostazji, dopiero wtedy należy ukarać go śmiercią.

Ibn Qudama powiedział w al-Mughni, 9/18: „Apostaty nie należy skazywać na śmierć dopóki nie zostanie poproszony o nawrócenie trzy razy. Taki pogląd podzielała większość uczonych, łącznie z Umarem, Alim, Ata, al-Nachai, Malik, al-Sałri, al-Ałzai, Ishaq i inni. Ponieważ do apostazji dochodzi z powodu wątpliwości i te nie mogą zostać rozwiane natychmiast. Należy dać człowiekowi czas, aby przemyślał tę kwestię, i najlepszym okresem czasu są trzy dni.”

Sunna Sahih wskazuje, że jest koniecznym skazanie apostaty na śmierć.

Ibn Abbas powiedział: „Wysłannik Allaha (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) powiedział: ″Ktokolwiek zmienia jego religię, ukarzcie go śmiercią.″ [Buchari]

Abdullah ibn Masud powiedział: „Wysłannik Allaha (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) powiedział: ‘Nie jest dozwolonym przelewać krew muzułmanina, który zaświadcza, że nie ma bóstwa poza Allahem i ja jestem Wysłannikiem Allaha, poza jedną z trzech sytuacji: duszą za duszę (tzn. w przypadku umyślnego morderstwa); osoby w związku małżeńskim, która popełnia cudzołóstwo (zina); i tego, kto zostawia jego religię i oddziela się od społeczności muzułmanów.’″ [Buchari, Muslim]

Ogólne znaczenie tych hadisów wskazuje, że jest koniecznym ukaranie śmiercią apostaty, niezależnie do tego, czy zwalcza islam (czy jest muharib) czy nie.

Pogląd, że apostatą, którego należy ukarać śmiercią jest ten, kto tylko zwalcza islam (muharib) jest sprzeczny z tymi hadisami. Prorok (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) powiedział, że przyczyną, z powodu której powinien zostać skazany na śmierć, jest jego apostazja, a nie zwalczanie islamu.

Niewątpliwie niektóre rodzaje apostazji są bardziej odrażające niż inne, i apostazja tego, kto zwalcza islam jest bardziej odrażająca niż ta kogoś innego. Stąd niektórzy uczeni czynią rozróżnienie między nimi, i powiedzieli, że nie jest koniecznym pytanie muharib o nawrócenie czy też przyjęcie jego nawrócenia; raczej należy go skazać na śmierć nawet jeśli się nawróci, podczas gdy należy przyjąć nawrócenie tego, kto nie jest muharib i nie należy karać go śmiercią.

Taki pogląd faworyzował Szeich al-Islam Ibn Tajmijja. Powiedział: „Apostazja jest dwóch rodzajów: zwykła apostazja i ekstremalna apostazja, za którą przypisana jest egzekucja. W obu przypadkach, są dowody, że jest koniecznym skazanie apostaty, aczkolwiek dowody zaznaczające, że wyrok śmierci może zostać zniesiony jeśli człowiek się nawróci nie mają zastosowania do obu rodzajów apostazji. Raczej dowody wskazują, że jest to dozwolone tylko w pierwszym przypadku – tzn. zwykłej apostazji – co będzie jasne dla każdego, kto przestudiuje dowody, które mówią o przyjęciu skruchy apostaty. W drugim rodzaju - ekstremalnej apostazji – obowiązek skazania na śmierć apostaty jest niewzruszony i nie ma żadnego tekstu czy konsensusu uczonych, który wskazywałby, że karę śmierci można znieść. Te dwie sytuacje są dość rożne i nie ma miedzy nimi porównania. Ani Koran ani Sunna, ani konsensus uczonych – nie mówią, że każdy kto jest apostatą czy to w słowach czy w czynach, może zostać oszczędzony przed karą śmierci jeśli nawróci się po tym, jak został ujęty i osądzony. Raczej Koran i Sunna, oraz konsensus uczonych, czynią różnicę między różnymi rodzajami apostatów.″ [al-Sarim al-Maslul, 3/696]

Al-Halladż był jednym z najbardziej znanych heretyków, który został skazany na śmierć bez prośby o nawrócenie. Al-Qadi Iyad powiedział: „Bagdadzcy uczeni szkoły Maliki (Fuqaha) za czasów al-Muqtadir byli jednomyślni co do tego, że al-Halladża należy zabić i ukrzyżować, ze względu na jego pretensje do boskości i jego wiarę w inkarnację, i jego słowa: ‘Ja jestem al-Haqq [Bogiem]’, choć pozornie wydawał się przestrzegać szariatu, i nie przyjęli jego skruchy.” [Al-Shifa bi Tarif Huquq al-Mustafa, 2/1091]

W oparciu o powyższe, jasnym jest, że to co pytający mówi o apostacie, który nie zostaje ukarany śmiercią jeśli nie zwalcza islamu, jest błędne, i rozróżnienie, które przytoczyliśmy od szeicha al-Islam Ibn Tajmijja może rozwiać wątpliwości i bardziej wyjaśnić tę kwestię.

Zwalczanie islamu nie jest ograniczone jedynie do walki z użyciem broni, raczej może dokonywać się przez słowa – takie jak znieważanie islamu czy Proroka, atakowanie Koranu itd. Wypowiadanie słownej wojny islamowi może być gorsze niż zwalczanie go z użyciem broni, w niektórych przypadkach.

Szeich al-Islam Ibn Tajmijja powiedział: „Muharaba (wypowiadanie wojny islamowi) jest dwóch typów: czynem i słowem. Wypowiadanie wojny przeciwko islamowi słowem może być gorsze niż zwalczanie czynem, jak stwierdzono powyżej, albowiem Prorok zabijał tych, którzy zwalczali islam słowem, oszczędzając niektórych z tych, którzy zwalczali islam czynem. To zarządzenie należy stosować surowiej po śmierci Proroka. Zamieszanie może zostać spowodowane przez czyny i słowa, ale szkoda wyrządzona przez słowa jest o wiele większa niż spowodowana przez uczynki; a dobro osiągnięte za pomocą słowa w nawracaniu ze złej drogi może być o wiele większe niż za pomocą czynów. Udowodniono, że zwalczanie Allaha i Jego Wysłannika słowem jest gorsze i wysiłek na ziemi w celu osłabienia religii za pomocą słowa jest bardziej skuteczny.″ [al-Sarim al-Maslul, 3/735]

Po piąte: Odnośnie nieodomawiania modlitwy (świadomie i celowo), poprawny werdykt brzmi, że ten, kto się nie modli jest niewiernym (kafirem) i apostatą. I Allah wie najlepiej.

 

http://sites.google.com/site/bankfatw/Home/postepowanie-mzlmnina/kara-dla-apostaty