Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kobiety. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kobiety. Pokaż wszystkie posty

sobota, 27 listopada 2010

Chusty w Czecznii

W ostatnich latach sytuacja kobiet w Czeczenii znacznie się pogorszyła. Czeczenki stały się celem kampanii "cnoty". Od kilku lat władze tego kraju dyskryminują te kobiety, które odmawiają noszenia chust, zakazując im pracy w sektorze publicznym. Studentki i uczennice mają obowiązek noszenia chust na uniwersytetach oraz w szkołach. Organizacja Human Rights Watch alarmuje, że narzucanie kobietom stylu ubierania się narusza Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych.

Mimo, że regulacje dotyczące nakazu noszenia chust nie zostały nigdzie zapisane ani skodyfikowane w postaci przepisów prawnych, są narzucane i jawnie popierane przez przywódcę republiki Ramzana Kadyrowa, który na to stanowisko został namaszczony przez Kreml. Co ciekawe, to właśnie rosyjskie prawo gwarantuje wszystkim kobietom, także w Czeczenii, wolność w kwestii sposobu ubierania się, jako ich konstytucyjne prawo do wolności sumienia, ale do dnia dzisiejszego Kreml nie podjął żadnych działań, by zakończyć te niepisane, a jednocześnie bezprawne praktyki w Czeczenii.

Narzucenie kobietom w Czeczenii islamskiego sposobu ubierania się gwałci ich prawo do prywatnego życia, wolności osobistej, prawa do posiadania własnych poglądów oraz wolności myśli, sumienia i wyznania. Jest to także forma dyskryminacji mająca swe podstawy w dyskryminacji na tle płciowym, która jest zakazana przez prawo międzynarodowe.

Międzynarodowa Konwencja Praw Obywatelskich i Politycznych (The International Covenant on Civil and Political Rights – ICCPR) gwarantuje prawo wolności wyznania. Odzwierciedla to artykuł 18.2, który stanowi, że  “Nikt nie może być poddany przymusowi, który ograniczałby jego (lub jej) prawo do swobodnego wyznawania lub przyjmowania wybranej przez siebie religii czy wiary”.


poniedziałek, 15 listopada 2010

Pismo erotyczno-artystyczne w kraju arabskim? TAK!

Joumana Haddad - 40 letnia Libanka, a zarazem pisarka i redaktor naczelna kwartalnika Jasad udowodniła, że dla chcącego nie ma nic trudnego, jednakże często spotyka się z agresją pod swoim adresem. Ktoś o słabszym charakterze na pewno dawno by się poddał, ale nie ona.

Joumana najwięcej obelg usłyszała od islamistów, którzy zaatakowali ją za napisanie książki pod tytułem Zabiłam Szeherezadę, ponieważ na jej kartach broni praw kobiet oraz wolności słowa. Książka nie mogła być opublikowana w żadnym z arabskich krajów, ze względu na "nieobyczajne treści". Na publikacje powieści zdecydowało się londyńskie wydawnictwo Saqi Books. Autorka została zalana listami z pogróżkami - nie zrobiły na niej wrażenia - podobno się już do tego przyzwyczaiła.
 
Kiedy na rynku po raz pierwszy pojawił się kwartalnik Jasad , w którym znajdują się między innymi artystyczne zdjęcia erotyczne - też grożono jej śmiercią. Joumana Haddad nie wystraszyła się gróźb i ciągle idzie obraną ścieżką, a jej pismo obchodzi właśnie drugie urodziny!

http://www.jasadmag.com/en/index.asp


sobota, 10 lipca 2010

Afshan Azad - kolejna ofiara "domowej przemocy"

Afshan Azad - aktorka bengalskiego pochodzenia, która zadebiutowała w filmie "Harry Potter i Czara Ognia" została zaatakowana przez swojego ojca oraz brata. W wyniku napaści odniosła wiele obrażeń.

06 lipca sąd w Manchesterze postawił mężczyznom zarzuty. Ojciec dziewczyny został oskarżony o próbę zabójstwa, a brat o atak, w wyniku którego aktorka odniosła liczne obrażenia.

Nie wiadomo dlaczego Afshan Azad padła ofiarą członków swojej najbliższej rodziny. Sprawa czeka na dalsze postępowanie sądowe, jednakże sąd nie wyklucza, że aktorka miała paść ofiarą tak zwanego morderstwa w obronie honoru.

piątek, 9 lipca 2010

Zasłonili okna w basenie, by chronić muzułmanki

Stało się tak w brytyjskim mieście Walsall. Władze kazały zasłonić przeszklone okna pływalni, odcinając tym samym światło innym użytkownikom basenu.

Decyzja władz wywołała protest lokalnej - niemuzułmańskiej społeczności, która do tej pory była dumna ze swojego nowoczesnego obiektu sportowego. Jednakże to właśnie przez liczne protesty muzułmanów, władze postanowiły zasłonić 250 okien pływalni.

Użytkownicy basenu są bardzo niezadowoleni z decyzji władz, którą ocenili jako "szalenie poprawną politycznie". Odbierają teraz basen jako ponure, mało przyjazne, a nawet depresyjne miejsce.

Rada miasta broni swej decyzji twierdząc, że „słuchali jedynie skarg użytkowników basenu”.

„Cieszę się, że mogliśmy wprowadzić te modyfikacje, ponieważ dowodzi to nie tylko tego, iż słuchamy trosk i opinii osób korzystających z basenu, ale daje ona również ludziom więcej prywatności”- mówi radny Anthony Harris.

Przedstawiciel rady miasta Walsal przyznaje, że większość skarg pochodziła od muzułmanów, zastrzega jednak, iż nie muzułmanki również pragnęły takiego rozwiązania.

Niemuzułmanie mieszkający w miasteczku, nie przypominają sobie swoich skarg dotyczących braku prywatności na basenie. Mają pretensje o to, że decyzja została podjęta poprzez niezadowolenie mniejszości, a nie poprzez głosowanie całej społeczności. 

„Nie mogę uwierzyć, że zarząd basenu zgodził się na coś tak szalonego. Głupota poprawności politycznej sięgnęła szczytu” dodaje John Ewart (63), rzeczoznawca nieruchomości. „Wielu kąpielowiczów  jest na emeryturze, a muszą teraz pływać po ciemku”- dodaje.
 

Pod tym linkiem znajduje się artykuł oraz zdjęcia zasłanianych okien basenu. Kiedyś basen wyglądał tak, jak na zdjęciu powyżej.

piątek, 30 kwietnia 2010

Co zrobić, kiedy żona sprawia kłopot?

"Złote rady" na kłopoty z niesfornymi żonami znalazł egipski duchowny Mazen Al-Sarsawi. Podczas telewizyjnego kazania wychwalał kary cielesne, które powinien serwować każdy mężczyzna swojej żonie, by ta była posłuszna i znała swoje miejsce. Według duchownego "kobieta nigdy nie może być głową rodziny".

Jakie inne "ciekawe poglądy" głosił ten egipski duchowny?

  • "Jeśli żona sprawia Ci kłopot, czymś Cie zdenerwuje lub gdy podejrzewasz cokolwiek bij ją kijem. Rozbij jej głowę".
  • "Kobiety, które poszły do pracy doprowadzają do zmiany domu w parlament".
  • "Przekazanie władzy kobiecie, która nie potrafi prowadzić auta, nie wspominając o utrzymaniu kontroli w domach zniszczy muzułmańskie domy".


poniedziałek, 22 marca 2010

Za młode panny młode

Zapraszam do obejrzenia ciekawego wywiadu z dziewczynkami, które zostały wydane za mąż w bardzo młodym wieku. Mnie bardzo cieszy, ze w Jemenie znalazła sie tak mądra, odważna i nowoczesna dziewczynka jak Najud - między innymi bohaterka wywiadu.


niedziela, 21 marca 2010

Protest kobiet w Jemenie

Przeciwko czemu protestowały dzisiaj kobiety w Jemenie? Otórz przeciwko zakazowi małżeństw dzieci. Kobiety pojawiły się przed parlamentem w Sanie uzbrojone w plakaty z napisami "Nie zakazujcie tego, na co pozwolił Allah" oraz "Nie naruszajcie prawa szariatu w imię praw i wolności".

Obecnie w Jemenie trwają prace nad ustawą, która ma zakazywać małżeństw dzieci. Minimalny wiek wymagany do zawarcia małżeństwa ma wynosić: 17 lat, w przypadku kobiet i 18, w przypadku chłopców.  Zmianom sprzeciwiają się radykalni duchowni islamscy, którzy wezwali ludzi do protestu, a nawet dowieźli protestujacych pod budynk parlamentu.

Protestujący nazwali pracujących nad ustawą parlamentarzystów "wrogami Allaha". Przeciwnicy ustawy, znów powoływali się na przykład Aiszy, która poślubiła Proroka, gdy miała 9 lat.

O temacie małżeństw dzieci pisałam już wcześniej na łamach bloga. Liczne protesty przeciw temu zwyczajowi wybuchnęły po kilku głośnych sprawach, między innymi Nadżud  - ośmioletniej rozwódki, właśnie z Jemenu. Wielu ludzi zaczęło postrzegać ten zwyczaj za krzywdzący, przede wszystkim dla bardzo małych dziewczynek, które zamaist iść do szkoły, stawały się żonami o wiele starszych od siebie mężczyzn. Wielu potępiło też przywoływanie przykładu Aiszy, mówiąc, ze zmieniły się czasy i realia.

Jednakże protesty, które odbyły się w Jemenie pokazują, że zwyczaj małżeństw dzieci jest wciąż bardzo popularny i praktykowany w wielu kręgach (przeważnie na wsiach i biednych rejonach). Możliwe jest też to, że ludzie nie są mentalnie gotowi na zmiany prawa, jednak mam osobiście nadzieję, że parlamentarzystom uda się uchwalić ten zakaz, który ochroni małe dziewczynki od przymusowych małżenstw ze znacznie starszymi mężczyznami.


sobota, 27 lutego 2010

Dzień z życia kobiety w Arabii Saudyjskiej

Zapraszam do obejrzenia ciekawego filmu, który traktuje o sytuacji kobiet w Arabii Saudyjskiej. Kobieta, która jest jego bohaterką odpowiada na wiele pytań dotyczących stroju, zachowań oraz tego, co kobiety mogą i czego nie mogą robić. Film w języku angielskim. 



Zmiany w Arabii Saudyjskiej

Król Abdullah postanowił zmienić prawo i ułatwić życie Saudyjkom. Już niedługo kobiety prawniczki będą mogły pojawiać się w sądach, a nie jak było do tej pory, pracować tylko w biurach sądowych. Jest to spory krok na przód.

Jak podaje BBC reforma przeprowadzana przez króla Abdullaha bardzo zmieni oblicze saudyjskiego sądownictwa. Prawniczki będą mogły uczestniczyć w procesach rodzinnych, czyli na przykład w procesach rozwodowych czy też takich, które decydują kto otrzyma prawo opieki nad dziećmi. Będzie to wielki postęp, ponieważ do tej pory kobiety-prawniczki mogły pracować jedynie w biurach sądowych. Ich obecność na sali rozpraw była zakazana.

Reforma ułatwi też życie Saudyjek. Będą one mogły przeprowadzić niektóre procedury sądowe bez obecności męskiego świadka, co jest obecnie wymagane. 

Jak widać sytuacja Saudyjek zaczyna zmieniać się na lepsze. Widocznie takie zmiany są nieuniknione. Jednakże ciągle kobiety w Arabii Saudyjskiej nie będą mogły prowadzić samochodów, przebywać w miejscach publicznych razem z niespokrewnionymi mężczyznami (nawet w parkach jest oddzielna strefa dla kobiet i dzieci), nie będą mogły swobodnie podróżować bez zgody mężczyzny. 

czwartek, 18 lutego 2010

Wywiad z Waris Dirie

Pozostając w kręgu Waris Dirie, bo faktycznie w ostatnim czasie bardzo o Niej głośno, chciałabym zaprezentować na łamach tego bloga kolejny już wywiad z tą niezwykłą kobietą, który ukazał się dzisiaj w dwutygodniku VIVA!. Waris  Dirie jest obecnie rozchwytywana przez media, a to za sprawą filmu "Kwiat Pustyni", który niebawem wchodzi na ekrany polskich kin oraz bardzo ważnej sprawy, dla której walczy przez dłuższą część swojego życia - przeciw obrzezaniu kobiet. Zachęcam do przeczytania tego poruszającego i jak zwykle bardzo szczerego wywiadu.


Mieszkasz w Gdańsku? Zadziwiasz mnie. Prawdziwa z Ciebie nomadka. Po Londynie, Nowym Jorku, Wiedniu wybrałaś zimną Polskę?
Waris Dirie:
Zobaczyłam polskie morze i zakochałam się w tym miejscu. To było dwa lata temu. Wynajmuję willę nad samym brzegiem. Przyznaję, zimy są trudne. Często wyjeżdżam po trochę słońca do Afryki. Rozstałam się z ojcem starszego syna. Alleke ma dwanaście lat, mieszka teraz w Ameryce. Ja z niespełna rocznym Leonem jestem tutaj. Dużo podróżuję, a zaproszenia dostaję z całego świata. Wiele lat byłam ambasadorem przy ONZ. Nadal mówię ludziom, jaką torturą dla kobiety jest obrzezanie. Przeżyłam je, a wtedy, choć byłam taka mała, przyrzekłam sobie, że gdy tylko będę wystarczająco silna, będę z tym walczyć. I robię to każdego dnia.
To matka trzymała Cię w ramionach, kiedy inna kobieta okaleczała na zawsze Twoje ciało. Miałaś wtedy pięć lat i nic do powiedzenia. Wybaczyłaś jej?
Waris Dirie:
Wiele lat się nie widziałyśmy. Urodziłam się w muzułmańskiej rodzinie nomadów. Najpierw uciekłam z domu, potem z Somalii. I nigdy nie wróciłam. Tak naprawdę o tym, co się stało, rozmawiałyśmy całkiem niedawno. Mieszkałam wtedy w Wiedniu, mama ciężko zachorowała i przyjechała do mnie na operację. To była jedna z najtrudniejszych rozmów w moim życiu.
Spokojna rozmowa czy dramatyczna kłótnia?
Waris Dirie:
Nie walczyłam. Przekonywałam. „Mamo, nie jest ci wstyd za to, co mi zrobiłaś?”, zaczęłam. Nie miała pojęcia, o co mi chodzi. „O czym ty mówisz?”. Była naprawdę zaskoczona. „O mojej waginie! Co z nią zrobiłaś, mamo?!”. „Co z tobą?”, broniła się. „Kobieta nie może żyć taka »otwarta«. Chcesz mi powiedzieć, że tak nie jest? Że wszystko może się »TAM« dostać?”. Nie przejdą jej przez gardło pewne słowa, musiałam się z tym pogodzić. Nikt z nią tak wcześniej nie rozmawiał. To przecież temat tabu. Wytłumaczę ci, co moja mama miała na myśli. Musisz wiedzieć, że rytualne obrzezanie to nie tylko okaleczenie genitaliów dziewczynki. Po ich wycięciu zszywa się ciało, często akacjowym kolcem. Zostaje jedynie maleńki otwór. I już nie jesteś, jak to nazywa mama, „otwarta”, aż wyjdziesz za mąż. To nie jest naturalne. Widziałaś film, przyszła taka chwila, że gdyby nie pomoc lekarzy, mogło być ze mną bardzo źle. Ta krew, która co miesiąc powinna w naturalny sposób wypływać z ciała kobiety, z mojego nie mogła znaleźć ujścia.
Jak matki mogą robić coś takiego swoim córkom?
Waris Dirie:
Wciąż o to pytam. Jeśli trzymasz w ramionach swoje zdrowe, piękne dziecko, dlaczego w chwilę potem je okaleczasz? Niszczysz tak samo, jakbyś odcięła mu rękę czy nogę. Moja matka zrobiła to, co zrobiła, bo była przekonana, że to dla mnie najlepsze. Taka jest tradycja, kultura, wiara. Choć nie ma w Koranie sentencji, która nakazuje obrzezanie kobiet. Ale ludzie, którzy je praktykują, często nie umieją czytać. Nie czytają też Koranu. Wydaje im się, że Allah tak chce, bo słyszą to od pokoleń. Moja mama modli się pięć razy dziennie. Tymi samymi pięcioma słowami. Poprosiłam ją: „Znajdź w świętej księdze ten właśnie wers. Przeczytaj mi go”. Wiesz, co odpowiedziała?: „Nie umiem czytać.”. „To skąd wiesz, że Koran chce obrzezania?”, nie poddawałam się. „Bo wszyscy tak mówią”. To jest tragedia. Ten zwyczaj jest głęboko zakorzeniony. Nie krytykuję religii, tylko straszną tradycję. Matka myśli: Jeśli nie obrzezam córki, ona nigdy nie znajdzie męża. I idzie z nią pewnego dnia na skraj wioski. Być może nawet z bolącym sercem. Ale idzie.
Ile dziewczynek nie przeżywa obrzezania? Twoja siostra i dwie kuzynki zmarły.
Waris Dirie:
Trudno o rzetelne statystyki. Wykrwawiają się, umierają z powodu zakażenia, powikłań. O wielu nawet nie wiemy. Obrzezaniu oddaje się osiem tysięcy dziewczynek dziennie. Zamknij oczy i wyobraź sobie jedną, a potem dziesięć, sto. I nie płacz, tylko zrób coś! Ponad dwa miliony. Rok w rok. Często w strasznych warunkach higienicznych. Często, jak mnie, zardzewiałą żyletką. Jedyną drogą jest nieustające mówienie ludziom, że to, co robią swoim dzieciom, jest złe.
Ty mówisz. Słuchają Cię?
Waris Dirie:
Mój rodzony brat mieszka w Somalii, ma sześć córek. Każdego dnia powtarzam jego żonie: „Jeśli usłyszę, że dotknęłaś choć jedną, przyjdę po ciebie”. Kiedy rozmawiałyśmy po raz pierwszy, myślała, że żartuję. Gdy zrozumiała, że jestem śmiertelnie poważna, uciekła z domu na dwa dni. Tak była przerażona. Powiedziałam to samo bratu. Wysłuchał mnie. Jestem teraz spokojna. Ale i tak dzwonię.
Spokojna nie jesteś. Bałabym się stanąć Ci  na drodze.
Waris Dirie:
„Mamo, jeśli ta kobieta (a w każdej wsi jest taka szamanka-znachorka) znów to zrobi, nie mów mi, gdzie mieszka, bo ją znajdę, utnę rękę i nogę. Mamo, zrób coś, powstrzymaj to!”, błagałam. Dogląda teraz moich sióstr, bo żyje z nimi blisko. Jest moimi oczami. Pojechałam do Somalii. Zebrałam całą swoją rodzinę, cały klan. Pokazałam palcem: „Ty, ty i ty macie coś do zrobienia. Wszędzie, gdzie pójdziecie, mówcie »stop« obrzezaniu kobiet”. Mama nie chciała zostać ze mną w Europie, wróciła,  bo tak tęskniła za swoimi cholernymi kozami (śmiech). Rozumiem ją. To przecież wszystko, co zna. Ale ma na tej swojej pustyni telefon, często rozmawiamy. Jest teraz moim tajnym detektywem.
Boisz się czasami o siebie?
Waris Dirie:
Nigdy się nie bałam. Nikt, bez względu na to, jakiego jest wyznania, nie wciśnie mi kitu, gdy mówię o przestępstwie. Najgorszym, bo przeciwko dziecku, które nie może się obronić. Czy wiesz, że jeśli zapytasz mężczyznę, jaką kobietę wybierze – obrzezaną czy nie, odpowie niezmiennie: »Nieobrzezaną!«”.
Pytasz o to swoich mężczyzn?
Waris Dirie:
Zawsze o to pytam. Zbulwersuję cię, przyznając, że mam mężczyznę w każdym kraju? (Śmiech). To nie powinno nikogo obchodzić. Mnie samą najbardziej obchodzi walka o godność kobiet.
Jaki mężczyzna najbardziej Cię w życiu zmienił?
Waris Dirie:
Fotograf Terence Donovan. Był wspaniałym człowiekiem. To on zaczepił mnie na ulicy. To on zobaczył we mnie modelkę. Pokazał, jak wspaniale jest być kobietą. I że nie mam się czego wstydzić. Jestem piękna. Spotkanie z nim to był moment, w którym zdjęłam z siebie niewidzialną zasłonę. Ciemny koc utkany ze strachu. Czy jestem wystarczająco ładna? Czy mój tyłek i piersi są w porządku? Terence sprawił, że trafiłam na okładkę kultowego kalendarza Pirelli. Dał mi siłę. Aż zaakceptowałam się w stu procentach. Kiedy więc trafiłam na wybieg i założono mi bikini, pomyślałam tylko bez wstydu: Chrzanić to! Idę! Dajcie mi więcej! I miałam zabawę. Czy to lubiłam? Nie zawsze. Bo robić coś, czego się nie czuje, to dla mnie najtrudniejsze w życiu. Praca modelki bywała torturą. Flesze, pokazy, cały ten zbyteczny blichtr. Nie potrzebuję go. Ale grałam, bo jestem sprytna. Myśleli, że mnie używają, ale to ja używałam ich (śmiech). Aż powiedziałam: „Adios” – żegnajcie.
Odeszłaś głośno. Zamiast kolejnego wywiadu z top modelką postanowiłaś opowiedzieć dziennikarce swoją przeszłość. Dlaczego akurat wtedy?
Waris Dirie: Nie mogłam pogodzić się z tym, co mnie spotkało. Chciałam, by ludzie usłyszeli o potworności, o jakiej być może w całym swoim życiu nie mieli najmniejszego pojęcia. Musiałam to z siebie wyrzucić. Miałam świadomość, na co się porywam, i takich reakcji: „Kobieta z Trzeciego Świata mówi o swojej okaleczonej waginie. O co chodzi? Zabierzcie ją stąd! Uciszcie!”.
Chcieli słuchać. Dwanaście lat temu wydałaś swoją pierwszą książkę „Kwiat Pustyni” – tak tłumaczy się Twoje imię  Waris Dirie. Opowiedziałaś najszczerzej swoją historię. Stała się bestsellerem. Dziś na ekrany wchodzi nakręcony na jej podstawie film. Jakie to dla Ciebie emocje?
Waris Dirie: Po pierwszym seansie byłam dosłownie chora. Ty tylko patrzysz. Ja wciąż czuję. Wyobraź sobie, że tam, na ekranie, jest twoje dziecko. I pozwól sobie poczuć te wszystkie szarpiące do bólu emocje. Nie hamuj ich. Ten film jest dla mnie bardzo ważny. Oby dotarł każdemu do serca. Czasem ludzie spotykają się po seansie: „Widziałem wczoraj fajny film”, mówi ktoś. „Jaki?”, pada pytanie. „Oj, wiesz, tytułu nie pamiętam”. „Kwiatu Pustyni” nie da się z niczym innym pomylić. Jeśli masz powiedzieć: „Nie zgadzam się!”, musisz wiedzieć, z czym. Jeśli myślisz, że ten problem cię nie dotyczy, przekonaj się.
Nie miałam pojęcia, że nawet w Europie poddaje się obrzezaniu kobiety.
Waris Dirie: O mój Boże. W Afryce, na Środkowym Wschodzie, ale tak – również w rodzinach emigrantów w Europie. Dostaję maile od dzieci z Niemiec, Szwajcarii, Austrii. Mają 12, 13 lat. „Widziałam twój film. Świat już nie jest taki sam. Nie mogę go zapomnieć”. To cieszy moje serce. Te dzieci to świat jutra.
Waris, Ty zmieniasz świat. Właśnie przeczytałam, że 20 klanów w Somalii uradziło, by odejść od tradycji obrzezania kobiet. O zakazie obrzezania mówiło się na szczycie w Davos. Razem z francuskim przedsiębiorcą Francoisem-Henrim Pinaultem i jego żoną Salmą Hayek założyłaś właśnie w Paryżu Fundację do spraw Godności i Praw Kobiet.
Waris Dirie: I co? I co! Nie wystarcza mi samo słuchanie, że świat się zmienia. Kiedy usłyszę: „To już się nie dzieje. To koniec!”, wtedy odpocznę. Jest prawo. Ale i to za mało, zło dzieje się w podziemiu. Życie jest tym, co stworzysz. Bywa piekłem. Wciąż chcę zapomnieć o swoim. 

Źródło: http://polki.pl/viva_artykul,10017367.html#ocen_polki_pl

sobota, 6 lutego 2010

Zakopali dziewczynę...żywcem!!


Wielu zaprzyjaźnionych Blogerów już opublikowało posty dotyczące tej wstrząsającej informacji, ale mimo to, stwierdziłam, że też chcę ją umieścić na swoim blogu. Mało rzeczy, czy też wydarzeń jest w stanie mnie zaskoczyć i mną wstrząsnąć, ale to wydarzenie jest tak makabryczne i nieludzkie, że nie wiem jak je skomentować oraz ocenić. Turcja chce wstąpić do UE, nie spełnia jednak wielu warunków. W Europie takie traktowanie ludzi jest i będzie potępiane i nietolerowane. Kilka osób wyraziło na łamach tego bloga opinię, iż wiele muzułmanek ma lepsze warunki do życia niż choćby Europejki. Czyżby? Nie słyszałam o Europejce zakopanej żywcem w XX/XXI wieku ani, o Europejkach skazanych na karę chłosty i więzienia za to, że zostały zgwałcone, ani o Europejkach polanych kwasem tudzież benzyną i podpalonych....

Zapraszam do zapoznania się z artykułem, który wczoraj został opublikowany w Gazecie Wyborczej.

16-letnia Medine Memi została w grudniu znaleziona zakopana obok swojego domu w południowo-wschodniej Turcji. Wyniki sekcji, które opisuje BBC, dowodzą że nastolatka została zakopana żywcem. W ocenie śledczych było to tzw. zabójstwo honorowe, którego dokonali jej własny ojciec i dziadek. Dziewczyna wcześniej trzykrotnie zwracała się do policji o pomoc. Bezskutecznie. 

W listopadzie sąsiad rodziny zgłosił policji, że 16-latki nie widziano od miesiąca. Trzy tygodnie później policja odkryła dziewczynkę zakopaną w pobliżu domu. Miejsce było zalane betonem.

Teraz na jaw wyszły wyniki sekcji zwłok dziecka, które dowodzą, że żyła i była świadoma w momencie, gdy była zakopywana. Nie znaleziono w jej ciele żadnych substancji psychoaktywnych, a na ciele miała jedynie drobne siniaki, natomiast w płucach i żołądku odkryto duże ilości ziemi. Dziecko zostało znalezione z rękoma związanymi z tyłu.


Według obserwatorów był to przykład tzw. honorowego zabójstwa, które spotykane jest w tradycyjnych muzułmańskich rodzinach. Gdy rodzina zdecyduje, że kobieta zhańbiła swoim zachowaniem imię rodziny, brat, ojciec, czy dziadek dokonują zabójstwa.

Lokalna organizacja monitorująca sprawę honorowych zabójstw poinformowała, że Medine - która była jednym z dziesięciu dzieci w rodzinie - trzykrotnie wcześniej zgłaszali policji skargę na to, że była bita w domu. Za każdym razem policja ignorowała jej doniesienia.

Do zbrodni doszło w zamieszkanym głównie przez Kurdów południowo-wschodnim rejonie Turcji, w mieście Kahta. Społeczność ta jest znana z silnego konserwatyzmu i religijności, jest bastionem sekty Naksibendi, która została zdelegalizowana w 1925 roku przez Ataturka, jednak w ostatnich latach na powrót rośnie w siłę.

Turecki rząd stara się walczyć z honorowymi zabójstwami, m.in. poprzez zmianę praktyki sędziów których uczy się, by podchodzili do takich zbrodni ze szczególną uwagą. Przynosi to jednak znikomy efekt; według oficjalnych statystyk w samym rejonie Adijaman, w którym doszło do zabójstwa Mediny, w latach 2003-2007 doszło do 16 takich morderstw. Według organizacji pozarządowych liczby te są zaniżone.
 
http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80708,7534086,Honorowe_zabojstwo_w_Turcji__ojciec_z_dziadkiem_zywcem.html

środa, 3 lutego 2010

Nie dostanie francuskiego obywatelstwa, bo zmuszał żonę do noszenia nikabu.

Premier Francji zamierza wydać dekret o odmowie wydania francuskiego obywatelstwa mężczyźnie, który zmuszał żonę by ta zasłaniała twarz nikabem. Osoba, która nie akceptuje praw i obyczajów panujących we Francji, nie może liczyć na otrzymanie paszportu tego kraju - powiedział prmier. Wygląda na to, ze Francuzi zaczynają coraz ostrzej traktować muzułmanów i bacznie się im przyglądają.

Władze nie ujawniły jakiej narodowości jest mężczyzna, który stara się o francuskie obywatelstwo. Wiadomo tylko, że jego żona urodziła się w tym kraju i posiada francuski paszport. Istotne dla sprawy jest też to, że mężczyzna zmuszał kobietę do zasłaniania twarzy.

Dzisiaj premier Francji Francois Fillon na antenie radia Europe-1 powiedział, że poprze decyzję, o nie wydaniu mężczyźnie obywatelstwa, specjalnym dekretem. Władze są przekonane, iż obcokrajowiec pogwałcił swoim zachowaniem obowiązujące we Francji zasady, jak choćby rozdział państwa od kościoła i równości płci. Zmuszając żonę do zakrywania twarzy pogwałcił też jej wolność osobistą i naruszył także zasadę laickości państwa.

We Francji toczy się obecnie debata o zakazie noszenia burki i nikabu. Zakaz obowiązywałby w miejscach publicznych, w tym w szpitalach, szkołach i środkach komunikacji miejskiej. W zeszłym tygodniu projekt takiego zakazu przedstawiła parlamentarna komisja.

Na podstawie:
http://m.gazeta.pl/mobile/wiadomosci/1,80277,7523857,Kazal%20zonie%20zaslaniac%20%C4%91arz%20Nie%20dostanie%20obywatelstwa.html

niedziela, 17 stycznia 2010

Women in Engineering.

Egipska sekcja kobieca IEEE była organizatorem swojego pierwszego forum zatytułowanego: " Innowacyjne drogi do osiągnięcia równowagi w życiu zawodowym i prywatnym".

Seminarium miało miejsce podczas Egipskiego Dnia Inżynierii  w Międzynarodowym Centrum Konferencyjnym w Kairze. W dyskusji panelowej wzięły udział kobiety, które osiągnęły bardzo wysokie pozycje zawodowe na uczelniach wyższych, w publicznych korporacjach oraz w rządzie ( oczywiście na terytorium Egiptu).

Na forum poruszono 3 kwestie:

  • Jak radzić sobie z zachowaniem równowagi między życiem zawodowym a prywatnym. Na ten temat wypowiadały się kobiety, które odniosły sukces.
  • Przedyskutowano propozycje, które miałyby uczynić środowisko pracy bardziej przyjazne dla kobiet.
  • Omówienie problemów z jakimi musi sobie radzić ITWORX w Egipcie.
http://ewh.ieee.org/r8/egypt/wie//about_us.html

piątek, 8 stycznia 2010

750 euro kary za noszenie burki i zasłanianie twarzy w miejscach publicznych.

Jean-François Copé przywódca frakcji parlamentarnej rządzącej we Francji partii UMP ogłosił w "Le Figaro" iż jego partia zamierza w ciągu dwóch tygodni złożyć projekt ustawy, która zakaże zakrywania twarzy w miejscach publicznych, czyli w urzędach, szkołach, kawiarniach oraz na ulicach.

Zakaz dotyczyć będzie muzułmanek noszących nikaby oraz burki, których we Francji jest bardzo mało - dane mówią, że około dwa tysiące kobiet we Francji zasłania twarz oraz na przykład kibiców piłkarskich. Kary mają też grozić ludziom, którzy zmuszają na przykład kobiety do zakrywania twarzy. 
 
Copé twierdzi, iż tworząc projekt brał pod uwagę, przede wszystkim kwestie bezpieczeństwa. Nie wyobraża on sobie jak nauczyciel miałby wydać dziecko osobie, której twarzy nie widzi. Pojawienie się zasłoniętych kobiet na lotniskach to też problem.

Politycy we Francji dyskutują już od dłuższego czasu na temat burek oraz zasłaniania twarzy. Teraz poczynione zostały zdecydowane kroki - prace nad ustawą zakazującą tego typu praktyk. Projekt ustawy ma  być poddany dyskusji we francuskim parlamencie już w marcu lub kwietniu. Jaka będzie decyzja chyba nietrudno przewidzieć. Prezydent Nicolas Sarkozy już od dawna jest przeciwnikiem burek.

wtorek, 5 stycznia 2010

Dlaczego noszę hidżab?


Odpowiedzi na to pytanie udzieliły same muzułmanki:

- Noszę hidżab, bo nie chcę być oceniana przez pryzmat tego, jak wyglądam. Chcę, by ludzie dostrzegli moją osobowość.

- Nosze hidżab, by podkreślić moją wiarę w Boga, który w Koranie, przekazał nam jak mamy się ubierać.

- Noszę hidżab, ponieważ ludzie mnie szanują - widzą we mnie osobę, nie kobietę.
- Hidżab to mój wybór, nikt nie zmuszał mnie bym go nosiła.

- Hidżab to oznaka mojej lojalności wobec religii i przekonań, nie muszę robić niczego, jeśli tego nie chcę. 

- Hidżab mnie w żaden sposób nie ogranicza.


- Nie rozpraszam mężczyzn, kiedy mam na sobie hidżab.


- Hidżab czyni mnie wyjątkową, jestem inna, wyróżniam się. Nie jest to złe.

- Hidżab pokazuje kim tak naprawdę jestem.

- Kobiety i mężczyźni zaczynają cie szanować, kiedy nosisz hidżab. 

- Hidżab chroni kobietę, tak jak pudełko chroni klejnot.

wtorek, 29 grudnia 2009

W obiektywie Mohammada abu Ghosh.

Jordania jest jednym z najbardziej tolerancyjnych krajów muzułmańskich. Królowa Rania ubiera się w stylu zachodnim, jednak wiele kobiet pojawia się na ulicach w szczelnych okryciach-jak ta mieszkanka Ammanu uchwycona na fotografii Mohammada abu Ghosh.



poniedziałek, 28 grudnia 2009

Wywiady z muzułmankami noszącymi nikab.

Gdy fotograf - Aaron Huey, którego zdjęcia ukazały się między innymi w: National Geographic, The New York Times, The New Yorker, był w Jemenie postanowił zrobić dość nowatorski projekt. Fotograf poprosił kilka kobiet noszących nikab, by mu pozowały do zdjęć i przy okazji odpowiedziały na kilka pytań.

AZHAAR
21 lat, studiuje dziennikarstwo

Co cię irytuje:
"Każdy dźwięk drapania."

Ukryty talent:
Szycie i krawiectwo

Ulubiony film, serial i gwiazda:
Harry Potter, Lost, and Steven Seagal

Dlaczego noszę nikab:
"Kiedy dorosłam do pewnego wieku, ojciec powiedział mi żebym go założyła.  Całe społeczeństwo w nim chodzi, więc muszę zrobić to samo. Lubię go, bo myślę, że jest w nim lepiej chroniona. [długa pauza] Ale kiedy myślę o tym, kobiety, które nie noszą nikabu są mniej molestowane. Faceci tak bardzo chcą sprawdzić, co jest po spodem, że czasem patrzą mocniej. Czasem jak coś wyolbrzymisz coś, możesz uzyskać odwrotny efekt. Nie ufam mężczyznom, bo oni są - zauważyłam w tym społeczeństwie - zdrajcami wobec kobiet. Dlatego nie wyjdę nigdy za mąż.."

Gdybyś mogła spotkać dowolną postać historyczną (żywą lub martwą), byłby to…
"Saladyn. Zjednoczył Egipt, Syrię i Jemen przeciwko krzyżowcom oraz zdobył Królestwo Jerozolimskie."

Co ludzie Zachodu powinni wiedzieć o Islamie, czego nie rozumieją?
"Nie wszystkie Arabki są terrorystkami lub zacofane, czy niewykształcone. Są jak kobiety wszędzie. Jest całe mnóstwo kobiet, które mają pozycję.  Jemeńskie kobiety są wyedukowane, otwarte i odnoszą sukcesy."



FATIMA
19 lat, studiuje, wolna

Trzy rzeczy, których szukam w mężu:
"Nigdy nie wyjdę za mąż."

Nienawidzę…
"Hamburgerów."

Kocham…
"Jabłkową Mirindę."

Ukryty talent:
"Telepatia. Wiem, co myślą ludzie."

Ulubione gwiazdy filmowe:
"Lubię takich aktorów jak Tom Cruise, Antonio Banderas, Denzel Washington i Tom Hanks."

Co ludzie Zachodu powinni wiedzieć o Islamie, czego nie rozumieją?
"Islam to nie tylko słowa bez czynów. Oni myślą, że jesteśmy nieszczęśliwi, ale żyjemy w pokojowym świecie. Islam uczy nas jak być czystymi, jak jeść, jak robić wszystko. Jak wiesz, jest piekło i jest raj."



SA’ADIA
20 lat, studiuje angielski i informatykę, wolna

Posiadane talenty:
Współczesny taniec arabski

Trzy rzeczy, których szukam w mężczyźnie
:
1. Uczciwy
2. Przystojny
3. Wysoki

Ulubiony cytat z Koranu:

"Bóg jest jeden. Nie z niego się rodzą i on nie był urodzony, on jest jeden i nie potrzebuje pomocy żadnej osoby."

Dlaczego nosze nikab:
"Noszę go z wyboru. Zaczęłam 8 miesięcy temu. Zrobiłam to, by stać się niewidzialną. Społeczność i tradycja mówią, że to dobre."

Gdybyś mogła spotkać dowolną postać historyczną (żywą lub martwą), byłby to…
"Saddam Hussein. Każdy ma dobrą i złą stronę. Ale on był odważny i był zwolennikiem pan-Arabizmu."

Ulubiona muzyka:

Hip-hop, Usher, Westlife, Backstreet Boys, Ricky Martin, Enrique Iglesias

Co ludzie Zachodu powinni wiedzieć o Islamie, czego nie rozumieją?
"Zachód nie wie nic o Arabach. Są ignorantami, uważają, że islam to tylko terroryzm. Islam oznacza pokój, miłość i humanitaryzm."

Wolności, które chciałabym mieć:
"Nie wolno mi o nich mówić"



Więcej wywiadów można znaleźć na stronie: 

http://www.viceland.com/int/v16n6/htdocs/the-eyes-have-it-909.php

poniedziałek, 21 grudnia 2009

Morderstwo w obronie honoru zostało po 10 latach odkryte w Wielkiej Brytanii!

15-letnia  Tula Goren została zamordowana przez swojego ojca i pogrzebana w ogródku, po tym jak rodzina dowiedziała się, że dziewczyna związała się z mężczyzną należącym do innego odłamu islamu. To tym nastolatka zhańbiła honor swojej rodziny.

49-letni Mohamet Goren -muzułmanin tureckiego pochodzenia mieszkający w Wielkiej Brytanii i jego dwóch braci trafili do więzienia. Po 10 latach, o morderstwie poinformowała brytyjskie władze żona  Mohameta, która nie wytrzymała psychicznie ciężaru, jakim było utrzymywanie w tajemnicy tego, co się stało z Tulą. Ojciec i jego bracia nie mogli znieść tego, że nastolatka straciła dziewictwo przed ślubem i to jeszcze  z o wiele starszym mężczyzną należącym do innego odłamu  islamu. Dla nich straciła swoją wartość i rada rodziny zadecydowała, że dziewczyna nie ma prawa żyć.

W trakcie rozprawy wyszło na jaw, iż nastolatka kontaktowała się z policją aż 7 razy w ciągu dwóch miesięcy poprzedzających jej śmierć. Zgłosiła nawet fakt, że została pobita. Policja nie zareagowała.

Turecka rodzina przybyła do Wielkiej Brytanii z Turcji w latach 90 i uzyskała status uchodźców politycznych. Jako że starszy od nastoletniej Tulay Unal był sunnitą, jej rodzina natomiast należała do odłamu Alevi ich związek nie spotkał się ze społeczną akceptacją. Oskarżyciel wyjaśnia okoliczności zbrodni: ojciec Tulay był wściekły, ponieważ dziewczyna zniszczyła reputację jego oraz całej rodziny. W dniu morderstwa wysłał żonę i resztę dzieci do krewnych, a gdy wrócili powiedział im, że Tuley uciekła. Na pytania o głęboką ranę ciętą na dłoni i liczne zadrapania odpowiedział, że poślizgnął się na skórce od banana. Sąsiadów zdziwił fakt, że Mehmet po raz pierwszy od momentu przeprowadzki pracował w ogródku. Również po raz pierwszy w trakcie małżeństwa Mehmet sam uprał swoją koszulę. Oprócz dwóch noży, zniknął również sznur do wieszania bielizny, jak się okazuje ojciec użył go do związania Tulay. Ostrzegł również żonę, że jeśli kiedykolwiek wspomni o córce, odejdzie od niej. Od tej chwili mamy tylko trójkę dzieci- miał powiedzieć. Po tygodniu odesłał ją, a gdy wróciła zastała ogród rozkopany a podwórko zalane wodą. Zauważyła również, iż zniknęły worki na śmieci. Po tygodniu uzbrojony w siekierę mężczyzna zaatakował kochanka córki – i w 2000 roku został skazany na siedem lat za usiłowanie morderstwa. W międzyczasie została odnaleziona notka, w której Tulay twierdzi, iż została porwana przez przyjaciela swojego kochanka, jednak według oskarżyciela dziewczyna została zmuszona do napisania tego liściku. Miał on zmylić trop w razie wszczęcia śledztwa. Ciała nigdy nie odnaleziono. Sędzia Bean skazał Mehmeta Gorena na dożywocie argumentując swoją decyzję w następujący sposób: zrobił to pan, ponieważ nie mógł pan zaakceptować tego, że sama wybrała sobie mężczyznę, z którym chciała się związać. Termin morderstwo dla honoru to wygodny skrót, jednak w rzeczywistości jest to groteskowe przeinaczenie językowe. Ani ta ohydna praktyka, ani ludzie, którzy się jej dopuszczają nie mają nic wspólnego z honorem.
 

czwartek, 17 grudnia 2009

Dziennikarki nie powinny się malować i rozmawiać z mężczyznami??

W Iranie, zabrania się kobietom pokazującym się w telewizji noszenia make-up'u oraz rozmawiania z mężczyznami. Według islamskiego przywódcy zajmującego stanowisko szefa rządowej telewizji makijaż oraz rozmowy z mężczyznami na wizji są sprzeczne z prawem.

Ezatollah Zarghami. Zarghami ( członek bardzo elitarnej Gwardii Rewolucji) ogłosił, iż kobiety występujące w telewizji nie powinny się malować, gdyż make-up jest sprzeczny z islamskim prawem. Dodał też, że kobiety, które są zapraszane do studia TV powinny rozmawiać tylko z dziennikarkami. Z dziennikarzami rozmowa już nie jest wskazana ani pożądana.

Pan ten jest również przeciwny jakiejkolwiek muzyce na wizji. Wezwał nawet stacje telewizyjne do ego, by wycinały muzykę ze swoich programów. Według niego media powinny zaprzestać rozpowszechniania żartów o kobietach i mężczyznach, które nazwał obrzydliwymi.

środa, 16 grudnia 2009

Statystyki nie kłamią - kobiety są nagminnie molestowane w świecie arabskim!

W świecie arabskim kobiety są molestowane na ulicach, w miejscach pracy, w szkołach, w środkach komunikacji - wskazywano na pierwszej poświęconej temu problemowi konferencji regionalnej, która odbyła się w niedzielę i poniedziałek w Kairze.
Aktywistki z 17 krajów wskazywały, że molestowanie kobiet jest nagminne, ponieważ prawo tego nie ściga, kobiety tego nie zgłaszają, a władze po prostu problem ignorują. Mówiono, że molestowanie - łącznie z dotykaniem i obrażaniem słownym - wydaje się mieć na celu wyparcie kobiet z miejsc publicznych, bez względu na to, jak są ubrane.
 
Do niedawna w ogóle nie było danych statystycznych, dotyczących molestowania kobiet w świecie arabskim. Coś się jednak zaczyna zmieniać. Podczas kairskiej konferencji zaprezentowane wyniki badań, wskazujące na powszechny charakter molestowania.

W Jemenie aż 90 proc. kobiet mówi, że tego doświadczyło, w Egipcie - 83 proc., w Libanie - 30 proc. Chodzi zarówno o zniewagi słowne, jak i o fizyczne molestowanie.

"Mamy do czynienia ze zjawiskiem, które ogranicza kobiecie swobodę poruszania się (...) i zagraża jej udziałowi w życiu zawodowym" - wskazywano w Kairze.
 
Źródło: 
http://wiadomosci.onet.pl/2095860,12,kobiety_nagminnie_molestowane_w_swiecie_arabskim,item.html
 

Template by:
Free Blog Templates