sobota, 10 lipca 2010
Afshan Azad - kolejna ofiara "domowej przemocy"
środa, 3 marca 2010
Zaszlachtował córkę nożem rzeźniczym
Kolejne morderstwo bez honoru w Niemczech. Tym razem zamordowana została piętnastolatka. Za co? Za to, że, według niezasymilowanego ojca, nie przestrzegała zasad islamu. Morderca na samym początku zeznał policji, że myślał, że zabija włamywacza. Od kiedy to włamywacze postanawiają spędzić noc w łóżku osoby, którą okradają?
Podczas trwania postępowania śledczego, mężczyzna przyznał się do winy. Zeznał, że zabił córkę, gdyż ta nie przestrzegała zasad islamu.
Mężczyzna przybył do Niemiec z Turcji w 1991 roku. Pracował jako sprzedawca. Co ciekawe, do rozmowy z policjantami i prokuratorem potrzebował tłumacza. 19 lat to za krótki czas, by opanować język kraju, do którego się wyemigrowało w poszukiwaniu lepszego życia?
Na podstawie:
http://www.bild.de/BILD/news/2009/06/25/ehrenmord-tuerke/ersticht-eigene-tochter.html
poniedziałek, 21 grudnia 2009
Morderstwo w obronie honoru zostało po 10 latach odkryte w Wielkiej Brytanii!
15-letnia Tula Goren została zamordowana przez swojego ojca i pogrzebana w ogródku, po tym jak rodzina dowiedziała się, że dziewczyna związała się z mężczyzną należącym do innego odłamu islamu. To tym nastolatka zhańbiła honor swojej rodziny.
Turecka rodzina przybyła do Wielkiej Brytanii z Turcji w latach 90 i uzyskała status uchodźców politycznych. Jako że starszy od nastoletniej Tulay Unal był sunnitą, jej rodzina natomiast należała do odłamu Alevi ich związek nie spotkał się ze społeczną akceptacją. Oskarżyciel wyjaśnia okoliczności zbrodni: ojciec Tulay był wściekły, ponieważ dziewczyna zniszczyła reputację jego oraz całej rodziny. W dniu morderstwa wysłał żonę i resztę dzieci do krewnych, a gdy wrócili powiedział im, że Tuley uciekła. Na pytania o głęboką ranę ciętą na dłoni i liczne zadrapania odpowiedział, że poślizgnął się na skórce od banana. Sąsiadów zdziwił fakt, że Mehmet po raz pierwszy od momentu przeprowadzki pracował w ogródku. Również po raz pierwszy w trakcie małżeństwa Mehmet sam uprał swoją koszulę. Oprócz dwóch noży, zniknął również sznur do wieszania bielizny, jak się okazuje ojciec użył go do związania Tulay. Ostrzegł również żonę, że jeśli kiedykolwiek wspomni o córce, odejdzie od niej. Od tej chwili mamy tylko trójkę dzieci- miał powiedzieć. Po tygodniu odesłał ją, a gdy wróciła zastała ogród rozkopany a podwórko zalane wodą. Zauważyła również, iż zniknęły worki na śmieci. Po tygodniu uzbrojony w siekierę mężczyzna zaatakował kochanka córki – i w 2000 roku został skazany na siedem lat za usiłowanie morderstwa. W międzyczasie została odnaleziona notka, w której Tulay twierdzi, iż została porwana przez przyjaciela swojego kochanka, jednak według oskarżyciela dziewczyna została zmuszona do napisania tego liściku. Miał on zmylić trop w razie wszczęcia śledztwa. Ciała nigdy nie odnaleziono. Sędzia Bean skazał Mehmeta Gorena na dożywocie argumentując swoją decyzję w następujący sposób: zrobił to pan, ponieważ nie mógł pan zaakceptować tego, że sama wybrała sobie mężczyznę, z którym chciała się związać. Termin morderstwo dla honoru to wygodny skrót, jednak w rzeczywistości jest to groteskowe przeinaczenie językowe. Ani ta ohydna praktyka, ani ludzie, którzy się jej dopuszczają nie mają nic wspólnego z honorem.poniedziałek, 9 listopada 2009
Zapłaciła najwyższą cenę za to, że chciała żyć jak inni.
Morsal Obeidi miała szesnaście lat, gdy została zamordowana przez swojego brata. Mężczyzna wymierzył jej dwadzieścia ciosów nożem w klatkę piersiową. A wszystko za to, że Morsal chciała żyć jak inne dziewczyny w Niemczech.
Dziewczyna próbowała uciekać, ale bezskutecznie. Nie miała szans z 23-letnim, atletycznie zbudowanym mężczyzną. Krzyczała z bólu. Któryś z mieszkańców pobliskich bloków najprawdopodobniej usłyszał jej wrzaski i wezwał policję. Gdy Ahmad usłyszał nadjeżdżający radiowóz uciekł. Mohammed pobiegł za nim. piątek, 25 września 2009
Zabił córkę, ponieważ chciała żyć inaczej.

Aqsa Parvez dorastała w Kanadzie w rodzinie pochodzącej z Pakistanu. Jak zeznali jej przyjaciele, była zmuszana do noszenia hidżabu poza domem. Jednakże nienawidziła tego stroju i zdejmowała go, gdy tylko było to możliwe - na przykład w szkole. Dziewczyna miała dosyć życia w rodzinie, w której kultywowano ortodoksyjny islam. " Opowiadała nam o tym, jak jej ojciec ciągle na nią wrzeszczał i jak bardzo chciała być wtedy kimś innym" - powiedziała w wywiadzie dla Toronto Star Natalie Rance - koleżanka Aqsy.
Około godziny ósmej rano 10 grudnia 2007 roku, policja odebrała telefon od mężczyzny, który oznajmił im, że właśnie zabił swoją córkę. Gdy funkcjonariusze przyjechali na miejsce zbrodni, znaleźli Aqsę Parvez pokrytą ranami, które zagrażały jej życiu. Dziewczyna została niezwłocznie przewieziona do Credit Valley Hospital, a następnie, już w stanie krytycznym, została przetransportowana do Hospital for Sick Children, gdzie zmarła.
Piętnastego grudnia 2007 roku miał się odbyć publiczny pogrzeb dziewczyny. Jednak na kilka godzin przed planowaną ceremonią, rodzina oznajmiła, iż pochówek odbędzie się jedynie w gronie najbliższych. Aqsa Parvez została skremowana w bezimiennym grobie na cmentarzu w Bramptom. Rodzina nie postawiła jej pomnika nagrobnego.
Mohammad Alnadui, vice - przewodniczący Canadian Council of Imams stwierdził, że zabójstwo Aqsy Parvez nie miało nic wspólnego z islamem i prawem islamskim.
środa, 19 sierpnia 2009
Samobójstwo " w obronie honoru" - nowa tendencja wśród muzułmanów w Turcji?

Uważa się, że najwięcej morderstw " w obronie honoru" ma miejsce na wschodzie Turcji. Jednak migracja ludności i modernizacja kraju przyczyniły się również do rozprzestrzenienia tych prymitywnych zachowań. Według statystyk, co tydzień jedna kobieta zostaje zamordowana w imię obrony honoru w Stambule - mieście, które kreuje się na nowoczesne i postępowe.
Turecka policja jest zdania, że do większości samobójstw dochodzi pod przymusem, jednakże funkcjonariusze mają związane ręce. W takich sprawach bardzo trudno jest o dowody. Często dzieje się też tak, że policjanci, czy prawnicy zajmujący się morderstwami " w obronie honoru" stoją po stronie sprawców zbrodni i całkowicie ich popierają. Nawet jeśli sprawca zostanie skazany i trafi do więzienia, istnieje wielkie prawdopodobieństwo tego, że będzie tam traktowany z szacunkiem - jak bohater.
Los kobiet leży w rękach ich rodzin. To rada rodziny decyduje, czy dziewczyna zasłużyła na śmierć. Decyduje też o tym czy ofiara ma zostać zabita, czy ma być zmuszona do popełnienia samobójstwa. Według policji, ofiara skazana na popełnienie samobójstwa ma kilka opcji : może się powiesić, zastrzelić lub otruć na przykład trutką na szczury.
poniedziałek, 10 sierpnia 2009
Morderstwa w obronie honoru w Wielkiej Brytanii

Wielkim szokiem okazała się zbrodnia dokonana na szesnastoletniej Heshu Yones przez jej ojca w 2002 roku. Motywem zabójstwa córki, był brak akceptacji jej chłopaka przez ojca. O tym morderstwie pisałam szerzej w poście : „ Morderstwa w obronie honoru w Europie”.
Kolejnym głośnym przypadkiem było zamordowanie 22-letniego Albańczyka – Rexhapa Hasaniego przez 40 – letniego biznesmena. Mustaq Ahmed zabił chłopaka swej córki, ponieważ nie pochwalał ich związku. Został za ten czyn skazany na dożywocie w 2003 roku.
19- letnia Rukhsana Naz chciała rozwieść się z mężem, by poślubić swojego chłopaka, z którym była w ciąży. Odmówiła poddania się aborcji. Została uduszona przez swoją matkę oraz brata przewodem elektrycznym. Rodzina umieściła ciało dziewczyny w samochodzie, który został przez nich porzucony wiele kilometrów od ich miejscowości. Shakeela Naz i jej syn Shazad Ali zostali skazani za tę zbrodnię na karę dożywocia w 1999 roku.
sobota, 21 lutego 2009
Morderstwa honorowe w społeczności muzułmańskiej mieszkającej w Unii Europejskiej cz. 2

piątek, 20 lutego 2009
Morderstwa honorowe w społeczności muzułmańskiej mieszkającej w Unii Europejskiej cz. 1
środa, 18 lutego 2009
Morderstwa w obronie honoru w społ. tureckiej mieszkającej w Niemczech cz. 3
wtorek, 17 lutego 2009
Zbrodnie w obronie honoru w Niemczech cz. 2
poniedziałek, 16 lutego 2009
Morderstwa honorowe w społ. tureckiej mieszkającej w Niemczech cz. 1
poniedziałek, 2 lutego 2009
Morderstaw z honoru cz. 3
Paragrafy dotyczące morderstw honorowych - Kodeks Hammurabiego
Paragraf 129
Jeśli żona obywatela na spaniu mężczyzną została złapana, zwiąże się ich i do wody wrzuci; jeżeli jednak małżonek żonie swej życie daruje, także król poddanemu swemu życie daruje
Paragraf 132
Jeżeli żona obywatela, na którą z powodu innego mężczyzny palcem wskazano, na spaniu z innym mężczyzną nie została przyłapana, „ na życzenie” męża swego w rzece zanurzy się.
Paragraf 133
Jeżeli zaś kobieta ciała swego nie upilnowała i do domu innego mężczyzny weszła, kobiecie tej udowodni się to i do wody wrzuci się ją.
Również w prawie starożytnej Asyrii ( X po VII w. p.n.e. ) można doszukać się informacji, o traktowaniu kobiet przez mężczyzn. Nie miały on prawie żadnych praw, mąż mógł żonę biczować, ciągnąć przez miasto za włosy, urwać jej ucho. Cnota asyryjskich kobiet była też uznawana za własność rodziny.
niedziela, 1 lutego 2009
Morderstwa z honoru cz. 2
sobota, 31 stycznia 2009
Morderstwa z honoru cz. 1
W cyklu tekstów dotyczących tak zwanych morderstw/ zbrodni w obronie honoru, chciałabym zarysować historię tego procederu oraz przedstawić jak ten problem wygląda teraz na świecie.
Do morderstw w obronie honoru dochodzi wtedy, gdy ojciec, brat, wuj, kuzyn czy też mąż zabijają kobietę ze swojej rodziny, ponieważ ich zdaniem jej zachowanie splamiło nieodwracalnie honor i godność rodziny. Każde zachowanie kobiet, które można interpretować jako przejaw braku szacunku dla mężczyzn i wyznawanych tradycyjnych wartości, jest dobrym i uzasadnionym powodem dla zabicia kobiety w obronie honoru. Pretekstem może być utrata przez kobietę dziewictwa czy zajście w ciążę przed ślubem, chęć bycia bardziej niezależną, niewłaściwy ubiór, narzeczony, którego nie akceptuje rodzina ( najczęściej, gdy nie jest wyznawcą islamu). Czasem tylko podejrzenie, że kobieta postąpiła niegodnie jest idealnym pretekstem do popełnienia takiej zbrodni.
Co roku na całym świecie zostaje zabitych około 5 tysięcy kobiet oskarżonych o splamienie honoru rodziny, mężczyzny czy też wioski. Morderstwa w obronie honoru dokonywane są na różnych kontynentach i ukazują męczeństwo kobiet w Pakistanie, Jordanii, Indiach, Argentynie, Bangladeszu i w środowiskach emigrantów w Europie. Nie są to zwykłe, pojedyncze zbrodnie, które popełniło kilku szalonych mężczyzn. Są to zdarzenia , które wynikają ze zwyczajów społecznych, które obowiązują w większości społeczeństw i zbiorowości ludzkich opartych na systemie patriarchalnym, w którym kobieta jest tylko „rzeczą” należącą do mężczyzny. Los kobiet wygląda mniej więcej tak : spod władzy ojca przechodzą pod władzę męża. Jeśli mąż umrze to wdowa staje się własnością syna lub kolejnego męża.
Kobiety mają bardzo mały margines wolności. Nie pozwala się im kształcić, pracować i zarabiać pieniędzy. W Jordanii przysługuje kobietom prawo do rozwodu, jednak jest nie wykorzystywane, ponieważ jak miałaby sobie poradzić sama kobieta, która nie ukończyła żadnej szkoły i nie ma własnych pieniędzy, ani możliwości ich zarobienia? W większości krajów muzułmańskich kobietom nie wolno spożywać posiłków w towarzystwie mężczyzn, zakazuje się im również wchodzić do pokojów mężczyzn gdy są w domu lub gdy na to nie zezwolą podczas swojej nieobecności ( zazwyczaj zezwalają na posprzątanie swych pokoi, gdy są na przykład w pracy).
W tych społecznościach kobiety mogą jedynie oczekiwać przymusowych małżeństw. (Muzułmanka może wyjść za mąż tylko za muzułmanina, natomiast muzułmanin może pojąć za żonę kobietę należącą do ahl al – Kitab – czyli do „ Ludów Księgi” - są to muzułmanie, chrześcijanie i żydzi. Jeśli muzułmanin pojmie za żonę kobietę innego wyznania to ich dzieci będą uważane za muzułmanów)1. Potem nie mają prawa sprzeciwiać się mężczyźnie - mężowi nawet, gdy ten ją bije, gwałci, głodzi czy robi z nią, co chce. Zachodnia koncepcja małżeństwa z miłości, czy też wolnych związków jest całkowicie sprzeczna z tradycją małżeństw aranżowanych przez rodziców. Tradycja ta wywodzi się od ślubu Mahometa z Aiszą, o którym zadecydował jej dziadek. Trzeba podkreślić, że Aisza została wydana za Proroka, gdy miała 6 lat, a małżeństwo zostało skonsumowane kiedy miała lat 9.
Godność, czyli honor mężczyzny i jego rodziny, klanu jest najważniejszą wartością, dlatego zachowanie kobiet jest kontrolowane w najmniejszych szczegółach. Kobiety mają być skromne, nie mogą patrzeć na mężczyznę z nieswojej rodziny, nie mogą bez powodu odzywać się do mężczyzn, wyrażać swojego zdania czy też się im przeciwstawiać.
Koran opisuje, w jaki sposób kobieta powinna się zachowywać i jak ubierać: „Kobieta nie powinna pokazywać swego ciała i włosów mężczyźnie, z którym nie jest spokrewniona, a z uwagi na obowiązkową ostrożność musi skrywać ciało i włosy również w obecności Na-baligh ( młodego chłopca), który nie jest w stanie odróżnić dobra od zła i może podniecić się seksualnie, nie musi jednak zasłaniać twarzy i rąk ( do nadgarstków) w obecności mężczyzny niebędącego jej krewniakiem, o ile nie skłania go to do grzesznych spojrzeń i zakazanych czynów – w przeciwnym razie powinna zakryć twarz i ręce”. Sura 33 w wersetach 30-33 nakazuje: „ Którakolwiek z was popełni bezecność jawną, to otrzyma karę podwojoną dwukrotnie. A to jest dla Boga łatwe. A która z was jest poddana Bogu i jego Posłańcowi oraz czyni dobro – to My ją nagrodzimy dwa razy i przygotujemy dla niej szlachetne zaopatrzenie (...) Jeśli jesteście bogobojne, nie bądźcie pokorne w słowach, aby nie pożądał was ten, w którego sercu mieszka choroba; mówcie słowa odpowiednie! Przebywajcie w swoich domach i nie ozdabiajcie się w ten sposób, jak ozdabiały sie kobiety za czasów pogaństwa! Odprawiajcie modlitwę, dawajcie jałmużnę, słuchajcie Boga i Jego Posłańca.” Ta sama sura werset 59 dotyczy tej kwestii : "O Proroku! Powiedz swym małżonkom i córkom i kobietom wierzącym, aby się szczelnie zakryły swoimi okryciami. To jest najodpowiedniejszy sposób, aby były poznawane, a nie były obrażane". Także sura (An -Nur) 24 werset 31 traktuje o tym zagadnieniu: „ Powiedz wierzącym kobietom, żeby spuszczały skromnie swoje spojrzenia i strzegły swojej czystości; i żeby pokazywały jedynie te ozdoby, które są widoczne na zewnątrz, i żeby narzucały zasłony na piersi, i pokazywały swoje ozdoby jedynie swoim mężom, lub ojcom, albo ojcom swoich mężów, albo swoim synom (...) lub tym, którymi zawładnęły ich prawice; albo swoim służącym spośród mężczyzn, którzy nie są owładnięci pożądaniem cielesnym, albo też chłopcom, którzy nie poznali nagości kobiet. I niech one nie stąpają tak, aby było wiadomo, jakie ukrywają ozdoby."
Na tych właśnie wersetach opiera się zwyczaj noszenia zasłon przez muzułmanki, zwłaszcza w miastach. Kobiety beduińskie nie przestrzegały tego zwyczaju, ponieważ cały swój czas spędzały wśród swoich najbliższych krewnych.
Zasłona, którą zakładają dorastające muzułmanki to: arabski hidżab, turecki czarczaf i perski czador, budzi bardzo wiele kontrowersji. Na starożytnym Wschodzie, w Asyrii i Babilonii, zasłona była symbolem przynależności stanowej i tylko wolna kobieta miała prawo ją nosić. Za to niewolnica, która ją założyła, podlegała karze.1 Podobnie funkcjonował hidżab w świecie islamu. Przysługiwał przede wszystkim kobietom wysoko urodzonym, które chętnie zasłaniały twarz na dowód swojej pozycji społecznej i w obawie o reputację. Kobieta z odsłonięta twarzą była przystępna, a więc narażona na zniesławienie, a w konsekwencji zbeszczeszczenie rodu i śmierć z rąk krewnych. Stąd bez hidżabu pokazywały się zazwyczaj niewolnice.
Kobiety w niektórych społeczeństwach muzułmańskich, lub ich częściach, są zobowiązane do noszenia burki na skutek konserwatywnego sposobu odczytywania idei hidżabu z Koranu. Burka jest to rodzaj nieprześwitującego nakrycia głowy, noszona dodatkowo oprócz chusty przez muzułmanki. Zasłania całą głowę oprócz małego obszaru wokół oczu. Tak zwana pełna burka lub burka afgańska to strój zakrywający całe ciało, w tym również oczy, które są zakryte siatką umożliwiającą widzenie. Częścią hidżabu jest nikab, czyli zasłona na twarz. Istnieją dwie formy nikabu: nikab połowiczny - chusta owijana dookoła głowy, pozostawiając odkryte czoło i oczy oraz nikab całkowity - zasłona całkowicie zakrywająca twarz z otworkami na oczy.
Muzułmanki nie powinny się malować chyba, ze zezwalają na to okoliczności, na przykład by sprawić mężowi przyjemność, lub gdy jest w towarzystwie kobiet lub mężczyzn, za których nie może wyjść za mąż. Lakier do paznokci nie jest zakazany, jednakże gdy kobieta ma go na paznokciach podczas ceremonii przygotowującej do modlitwy i nie pozwala by woda dotarła do paznokci, wtedy jest zabroniony. Również gdy zwraca uwagę obcych mężczyzn na kobietę jest uważany za coś złego i niestosownego.
Mężczyźni w krajach muzułmańskich są przekonani, że ich obowiązkiem jest narzucanie kobietom dyscypliny przez stosowanie kar cielesnych. Kobiety są często bite z powodu drobiazgów, jak na przykład spóźnionego prania, czy niezbyt smacznego posiłku.
Jest haram ( zakazane) by kobieta przebywała sam na sam z mężczyzną, z którym nie jest spokrewniona, ponieważ mogłoby to spowodować skandal i obrazę jej moralności, w takim spotkaniu musi brać udział trzecia osoba. Jeżeli kobieta pokazuje się w miejscu publicznym z mężczyzną to zakłada się, że jest on jej krewnym, lub zaczyna się podejrzewać, że kobieta z kimś romansuje, a tym samym przynosi ujmę na honorze swojej rodziny.



